zoeken

Slider home

450_DSC_9083 450_DSC_9093 450_DSC_9095 450_DSC_9146 450_DSC_9158 450_DSC_9170 450_DSC_9207 450_DSC_9211 450_DSC_9274 450_DSC_9286 450_DSC_9318 450_DSC_9320 450_DSC_9347

Van der Kwast geen pleaser

Kwast 4Meer dan 125 mensen kwamen er op dinsdagavond 8 november naar De Nieuwe Kolk in Assen om te luisteren nar Ernest van der Kwast. Hij vertelde er niet alleen over het boek De ijsmakers, maar ook over zijn andere werk, dat hij ons van harte aanbeval te lezen en vooral ook te kopen. Toen hij door een rijke Italiaanse adellijke dame in de buurt van Bolzano in de gelegenheid werd gesteld in haar villa aan zijn boeken te werken, ontdekte hij daar het dal van de ijsmakers. Veel mensen die daar woonden verdienden al generaties lang de kost met de ijsbereiding. Vroeger waren die ijsmakers alleen in de wintermaanden thuis, 's zomers werkten ze in hun ijssalons in het buitenland, in Nederland bijvoorbeeld. Omdat ze hun kinderen, als die de lagerschoolleeftijd bereikten, achter moesten laten bij hun familie

gedurende de lage zomer, vestigden de ijsmakers zich steeds vaker definitief in het land waar ze de kost verdienden.
Van der Kwast, inmiddels getrouwd met een Italiaanse en vader, herkende zich in die situatie. Hij woonde in Italië, maar had nog erg veel verplichtingen in Nederland. Na diverse gesprekken met ijsmakers schreef hij zijn succesroman. Deze roman gaat er in wezen over, dat je je los moet maken van familie en traditie om te worden wie je bent. Ook dit is voor Van der Kwast herkenbaar: om zijn moeder te plezieren studeerde hij fiscale economie, maar hij koos uiteindelijk voor het schrijverschap.

kwast 5De gastspreker had aangegeven graag in gesprek te gaan met de aanwezigen maar de theatrale situatie waarin hij zijn verhaal begon, hij in de schijnwerpers en het publiek in het donker, leende zich daar niet zo voor. Gelukkig was de man achter de (licht)knoppen alert, en schroefde hij de lichtsterkte in de zaal meteen op, toen Van der Kwast vragen begon te stellen aan de zaal, En zo kon die gewenste gedachtewisseling toch tot stand komen. Tijdens dit gesprek en de beantwoording van schriftelijk ingediende vragen na de pauze toonde de schrijver zich geen pleaser en gaf hij eerlijke reacties. Een houding die de meeste aanwezigen wel wisten te waarderen.